Wystawa „Historia komputerów. Liczy się!” prezentuje rozwój technik związanych z maszynowym przetwarzaniem danych. Dotyczy to nie tylko liczb, ale wszystkich rodzajów informacji, które mogą podlegać procesom analitycznym odbywającym się bez bieżącego udziału umysłu ludzkiego.

Wystawa „Historia komputerów. Liczy się!” prezentuje rozwój technik związanych z maszynowym przetwarzaniem danych. Dotyczy to nie tylko liczb, ale wszystkich rodzajów informacji, które mogą podlegać procesom analitycznym odbywającym się bez bieżącego udziału umysłu ludzkiego.

Tematyka wystawy zapoznaje zwiedzających z ewolucją rozwiązań technicznych. Obejmuje zagadnienia sięgające początków przyrządów wspomagających podstawowe obliczenia, a zwieńczone współczesnymi globalnymi rozwiązaniami, które są nieodłącznym składnikiem funkcjonowania społeczeństw XXI wieku. Dotyczy komputeryzacji, ale uwzględnia zmiany gospodarcze i społeczne, będące pochodną masowego wykorzystania maszyn cyfrowych. Najważniejsze zagadnienie praktyczne akcentowane na wystawie to niebywały postęp fizycznych podstaw technik obliczeniowych. Związany jest z przejściem od konstrukcji mechanicznych do elektronicznych, a następnie w obrębie elektroniki  – od lamp próżniowych do półprzewodnikowych tranzystorów i układów scalonych. Pochodną jest ogromny postęp w miniaturyzacji urządzeń oraz wykładniczy wzrost wydajności obliczeniowej. Interesujące, że świat maszyn liczących współcześnie zdominowało podejście bazujące na układzie dwójkowym. W zasadzie całkowicie zniknęły rozwiązania analogowe, chociaż początki ery komputeryzacji dawały równe szanse startu każdej z metod obliczeniowych.

Odrębnym zagadnieniem są interfejsy maszyn liczących. Przed setkami lat były to ręcznie przekładane kamyki lub koraliki nanizane na druty w sorobanach. W erze komputerów elektronicznych pojawiły się ekranowe interfejsy graficzne. Najnowsze interfejsy zmierzają do integracji bezpośrednio z ludzkim układem nerwowym.

Współcześnie, chociaż może wydawać się to nadmiarem zbytku, większość otaczających nas urządzeń wyposażonych jest w mniejsze lub większe maszyny liczące (sterowniki mikroprocesorowe, mikrokomputery, komputery biurowe, superkomputery naukowe etc.) i posiada wbudowane oprogramowanie.

Rolą wystawy „Historia komputerów. Liczy się!” jest ukazanie przemian technicznych, jakie zaszły na przestrzeni wieków wiodąc od liczydła do mikrokomputera noszonego w kieszeni, udostępniającego niemal całą widzę i dorobek świata poprzez zasoby WWW.

Równorzędnym celem wystawy jest pokazanie polskiej techniki komputerowej i informatycznej która, mimo częściowego uzależnienia od gospodarek innych państw, miała swoje ważne osiągnięcia.

Dobór eksponatów, scenografia i treści są zróżnicowane tak, by zaspokić potrzeby róznych grup wiekowych:

• dzieci w wieku 5 – 8 lat: wystawa dostarcza rozrywki i przekazuje proste, podstawowe wiadomości związane z historią informatyki i komputeryzacją.
• dzieci i młodzież w wieku 9 – 16 lat: wystawa tej grupie wiekowej daje bodźce do głębszego poznawania zagadnień technicznych oraz historycznych, zachęcając do refleksji nad wyborem drogi zawodowej lub odkrywania własnych pasji.
• młodzież i młodzi dorośli w wieku 17 – 30 lat: wystawa dostarcza przestrzeni do spotkań i atrakcyjnego sposobu spędzania wolnego czasu.
• dorośli powyżej 30 roku życia: pasjonatom historii techniki wystawa umożliwia pogłębienie posiadanego zasobu wiedzowego, a rodzicom lub dziadkom z podopiecznymi buduje sferę wychowawczą i edukacyjną, w której opiekun staje się pierwszym przewodnikiem po świecie techniki.

Prezentowane zbiory muzealne w znacznej mierze koncentrują się na polskich osiągnięciach i postaciach. To wynalzcy, konstruktorzy i naukowcy, wśród których odnajdziemy logika Jana Łukasiewcza, wynalazcę Chaima Słonimskiego, konstruktrora Jacka Karpińskiego, profesora Leona Łukasiewicza oraz wielu innych. Polska informatyka reprezentowana jest przez unikalne, istniejące tylko w jednym egzemplarzu, konstrukcje zachowane w doskonałym stanie. To analizator AKAT-1, analizator równań rózniczkowych ARR, doświadczalny ZAM-21 i prototypowy komputer ODRA 1002. Takich wyjątkowych świadectw kultury technicznej jest naturalnie znacznie więcej, a sposób wyeksponowania pozwala także na zapoznanie się z tajnikami ich konstrukcji.

Klasycznie muzealną ekspozycję wieńczy strefa wystaw czasowych oraz strefa edukacyjna. Pierwsza z nich pozwala na łatwe wprowadzanie nowych treści i obiektów, dając pretekst do wielkorotnych odwiedzin. Druga – strefa edukacyjna – wychodzi naprzeciw współczesnym modelom prezentacyjnym, preferującym zdobywanie wiedzy przez aktywne uczestnictwo i interakcję. Otwarta przestrzeń wystawowa ułatwia oprowadzanie grup zorganizowanych, zachęcając też do prowadzenia w niej szkolnych zajęć programowych. To atrakcyjna alternatywa wobec lekcji w ławce szkolnej. Nauczyciel realizuje zajęcia programowe, korzystając z roźnorodności wrażeń i bodźców, jakich dostarcza nowoczesne muzealnictwo.